poético mundo » Poesía en lengua holandesa: Hendrik Marsman y Paul van Ostaijen

Paul van Ostaijen (1896-1928)

Traducción de M. Negrón

 

"Paso nocturno" Imagen: Manuel Alegre

“Paso nocturno”
Imagen: Manuel Alegre

Haar ogen of de goed gebruikte wensvorm
Ogen wentelen lichten 
lichten laaien landen 
in de verte brandt een vuur 
mij 
vlamt een gloed 
mij 
en stil trilt het onbekende 
sterrenwachten wachten mij 
 dat ik reize 
 
Ik vat nooit de vlam van het vuur in de verte
Sus ojos o el deseo bien usado
Ojos giran luces
luces llamean lejanías 
países donde arde una pira
a mi
me quema una llama
a mi
y callada tiembla lo desconocido
miraestrellas me miran a mi esperando
 que yo viaje 

Pero nunca prendo la llama de la pira lejana
Marc groet ‘s morgens de dingen
Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem
 ploem ploem
dag stoel naast de tafel
dag brood op de tafel
dag visserke-vis met de pijp
 en 
dag visserke-vis met de pet
 pet en pijp 
 van het visserke-vis 
 goeiendag
 
Daa-ag vis 
dag lieve vis 
dag klein visselijn mijn
Marc saluda las cosas por la mañana
Buenos días hombrecito de la bici en el jarrón con el tulipán 
 tan tan 
buenos días silla en la mesa
buenos días pan encima de la mesa
buenos días pescador-pez con la pipa
 y
buenos días pescador-pez con la gorra
 gorra y pipa
 del pescador-pez
 adiós

Adió-ós pez
adiós querido pez
adiós pequeño pececito mío

Mélopée
Onder de maan schuift de lange rivier 
Over de lange rivier schuift moede de maan 
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee
 
Langs het hoogriet 
langs de laagwei 
schuift de kano naar zee 
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man 
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee 
naar de zee

Mélopée
Bajo la luna se desliza el largo río
Sobre el largo río se desliza cansada la luna
Bajo la luna sobre el largo río la canoa se desliza hacia el mar

Por los altos juncales
por las bajas praderas
la canoa se desliza hacia el mar
la canoa se desliza con la luna deslizadiza hacia el mar
Así son compañeros hacía el mar la canoa la luna y el hombre
Por qué la luna y el hombre se deslizan los dos juntos hacia el mar 
tan sumisos

 

Mythos
Een hoge hand steekt in de nacht 
en zij steekt vóór de nacht 
omdat de nacht alleen is gene blauwheid 
aan 't einde van mijn ogen 
en vóór de blauwe nacht schuift één witte duif 
zo een witte haas schuift voor uw ogen 
over de straat neem u in acht 
hij draagt uw leven over 
van de ene schaal naar de andere 
en gij weet niet
wat dit beduidt
Mythos
Una mano eminente está metida en la noche
y está metida ante la noche
ya que la noche es solo ese azul
al final de mis ojos
y ante la noche azul pasa una paloma blanca
si tu ves por la calle pasar delante de ti 
una liebre blanca ¡ojo! 
traspasa tu vida
de una escala a otra
y no sabes
lo que significa eso

 

 

Onbeduidende polka
Een Arlequin in watergroen 
versleten roze draagt Colombine 
de hof is groot de bomen hoog 
het roodste rood van de ahorn 
op 't diepste groen van dennen 
wij stappen kleine stappen 
– hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen – 
het pak van Arlequin is watergroen 
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok 
en als de schaduw zij van uw assen haar 
wanneer de zon dáárin 
kleine Colombine mijn stappen zijn nog kleiner 
 nog kleiner 
 dan
Polka insignificante
Arlequín está en azul verdoso 
y rosa raído lleva Colombine
el jardín es grande los árboles altos 
destaca el rojo rojísimo de un arce
contra el verde oscurísimo de los pinos
nosotros hacemos pasos pequeños
– cómo sientes la grava bajo tus zapatillas de satén –
el traje de Arlequín es azul verdoso
para que haga juego con el rosa raído de Colombine
y sea como la sombra de su pelo ceniciento
cuando el sol lo alumbra 
pequeña Colombine mis pasos son incluso más pequeños
 más pequeños
 que

Jong landschap
Zo staan beiden bijna roerloos in de weide 
Het meisje dat loodrecht aan een touw des hemels hangt 
legt hare lange hand op de lange rechte lijn der geit 
die aan haar dunne poten de aarde averechts draagt 
Tegen haar wit en zwart geruite schort 
houdt het meisje dat ik Ursula noem 
– in 't spelevaren met mijn eenzaamheid – 
een klaproos hoog 
 
Er zijn geen woorden die zo sierlijk zijn 
als ringen in zeboehorens 
en tijdgetaand – zoals een zeboehuid – 
hun waarde bloot naar binnen schrokken 
Zulke woorden las ik gaarne tot een garve 
voor het meisje met de geit 
 
Over de randen van mijn handen 
tasten mijn handen 
naar mijn andere handen 
onophoudelijk
Paisaje joven
Así las dos están casi inmóviles en la pradera 
La chica que pende a plomos de una cuerda que cuelga del cielo
acaricia con su larga mano el lomo recto y alargado de la cabra
mientras ésta lleva a sus delgadas patas la tierra al revés
Contra su delantal a cuadros blancos y negros
la chica que yo – jugando con mi soledad –
llamo Úrsula 
aprieta una amapola

No hay palabras que sean tan graciosas
como los anillos en los cuernos del cebú
ni tan curtidas por el tiempo – como una piel de cebú –
capaces de absorber su valor desnudamente
Palabras así reuniría yo de buena gana en una gavilla
para la chica de la cabra 

Más allá de mis manos
mis manos buscan
mis otras manos
sin parar

Avondgeluiden
Er moeten witte hoeven achter de zoom staan 
van de blauwe velden langs de maan 
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen 
paardenhoeven 
dan hoort gij alles stille waan 
van verre maanfonteinen zijpelt plots water 
– gij hoort plots het zijpelen 
van avondlijk water – 
de paarden drinken haastig 
en hinniken 
dan hoort men weer hun draven stalwaarts
Sonidos en la noche
Debe de haber unas fincas blancas más allá de la línea
donde los campos azules colindan con la luna
en la noche oyes de carreteras lejanas el traqueteo
de los cascos de los caballos
lo oyes todo en una alucinación callada
de lejanas fuentes lunares de repente brota agua 
– de repente oyes el brotar 
de agua nocturna –
los caballos beben aprisa
y relinchan
luego suena otra vez su trote cuando regresan a la cuadra
Geologie
Diepe zeeën omringen het eiland 
diepe blauwe zeeën omringen het eiland 
gij weet niet 
 of het eiland van de sterren is daarboven 
gij weet niet 
 of het eiland van de aardas is 
diepe zeeën 
diepe blauwe zeeën 
dat het lood zinkt 
dat het lood zoekt 
dat het zinkend zoekt 
en zinkt zoekend 
zoekend zijn eigen zoeken 
en al maar door 
zinkt 
en al maar door 
zoekt 
diepe zeeën 
blauwe zeeën 
diepe blauwe zeeën 
diepblauwe zeeën 
zinken 
zoeken 
naar de omgekeerde sterren 
tweemaal blauw 
en tweemaal bodemloos 
Wanneer vindt het blauwe lood 
in de blauwe zee 
het groene wier 
en het koraalrif 
Een dier dat door het leven jaagt naar een gedachte vrede 
– een wanen in duizend duizendjarige cellen – 
gelijk een dier dat jaagt en aan zijn blinde vingers vindt
alleen het herhalen van het gedane doen 
gelijk een dier zo 
zo zinkt het lood 
van de zeeman 
Moest dit zinken langs uw ogen zijgen gij kende niet 
een groter leegheid
Geología
Mares profundos rodean la isla
mares profundos y azules rodean la isla
no sabes
 si la isla pertenece a las estrellas allí arriba
no sabes
 si la isla pertenece al eje terrestre
mares profundos
mares profundos y azules
que la sonda baje
que la sonda busque
que busque bajando
y baje buscando
buscando su propia búsqueda
y siga
bajando
y siga
buscando
mares profundos
mares azules
mares profundos y azules
mares profundamente azules
bajar
buscar
a las estrellas invertidas
dos veces azul
y dos veces insondables
Cuándo encontrará la sonda azul
en el mar azul
el alga verde
y el arrecife de coral
Un animal que en la vida busca sin parar una paz imaginada
– una alucinación de mil células milenarias –
como un animal que busca y solo encuentra en sus dedos
ciegos el repetir del hacer ya hecho
como un animal así
así baja la sonda
del marinero
Si este bajar tuviera que pasar rozando tus ojos no conocerías
vaciedad más grande

Gedicht
Leg uw hoofd zo in mijn arm 
dat van uw voorhoofd naar uw mond mijn blik schuive 
over de kam van uw neus 
Leg uw hoofd zo 
ik leg op uw mond mijn hand 
 wees gerust
Poema
Pon tu cabeza de tal manera en mi brazo
que de tu frente a tu boca mi mirada pase
por el puente de tu nariz
Pon tu cabeza así
yo pondré mi mano en tu boca
 no te asustes

Nachtelijke optocht
Taptoe oe oe taptoe
stapt al maar toe 
zwart van de nacht dat dik drukt de stijve straat 
       breekt licht logge lucht 
       en muziekgeschetter
 
Licht van de laaiende lansen
       laaiende stap van de lichtende lansen 
lansen van laaiende licht 
       dansende licht van de laaiende lansen 
       dansend laaien van de lichtende lansen 
laaiende lansendans 
 
Lansgekletter 
muziekgeschetter 
lichtende cadans 
          laaiende lansen 
          laaiende cadans van lichtende lansen 
          lichtend lucht cadans en dans van 
laaiende lansen 
     cadans van laaiende lansendans 
  cadans van dans
 
 Lichtende lampen 
   laaiende lampen 
     licht van laaiende lampen 
       dans van laaiende lampen 
         cadans van lichtende lampen 
           cadans van laaiende lampen 
             dans van de lucht in waaiende 
lampen 
               waaiende dans van de lucht in 
laaiende lampen 
               laaiende cadans in de waaiende 
lampendans 
     cadans van lampendans 
  licht van lampen

  Lansgekletter 
  muziekgeschetter 
    geschetter van klare klarinetten 
      helder gekletter van klare klarinetten 
      helder gekletter klarinettengeschetter 
 Stappen op straat 
   stappen breken de straat 
     stramme stappen breken de straat 
 horizontaal
 vertikaal
 vooral diagonaal
    lampen lichten cadans
    klare klarinetten dansen in de lansendans
    klarinetten lampen en lansendans
 transparant
 
 Taptoe
    oe oe
       taptoe
Paso nocturno
El paso pasa y pasa
paso tras paso no para
pesa la negrura nocturna mucho sobre la calle congelada 
     la luz fractura el bloque de cielo oscuro
     al toque de las trompetas

La luz de las lanzas llameantes 
     el paso llameante de las lanzas lucientes
las lanzas con su luz llameante 
     la luz danzante de las lanzas llameantes
         el llamear danzante de las lanzas lucientes
la danza llameante de las lanzas 

El ruido de las lanzas
el toque de las trompetas
la cadencia luciente
                          las lanzas llameantes
                          la cadencia llameante de las lanzas lucientes
                          la luciente cadencia balanceante y danzante 
de las lanzas llameantes 
         la cadencia en la danza llameante de las lanzas 
   la cadencia danzante

   Las linternas lucientes
     las linternas llameantes
       la luz de las linternas llameantes
         la danza de las linternas llameantes
           la cadencia de las linternas lucientes
             la candencia de las linternas llameantes
               la danza del viento con las linternas 
balanceantes
                 la danza balanceante del viento con las 
linternas llameantes
                 la cadencia llameante en la danza balanceante 
de las linternas
             la cadencia en la danza de las linternas
   la luz de las linternas 

   El ruido de las lanzas
   el toque de las trompetas
     el toque de los claros clarinetes
       el toque transparente de los claros clarinetes
       el ruido transparente el toque de los clarinetes
 Los pasos en la calle
    los pasos fracturan la calle
      pasos patosos fracturan la calle
horizontal
vertical
sobre todo diagonal
   las linternas lucen la cadencia 
   los claros clarinetes danzan la danza de las lanzas
   los clarinetes las linternas y la danza de las lanzas
en su transparencia

Y el paso
   pasa
     y pasa